tag:blogger.com,1999:blog-85194606795826363142011-11-26T01:58:12.089-08:00Lindelaan 11, het experimentele filmadres in DriebergenKINOLABhttp://www.blogger.com/profile/12931311484546662308noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-8519460679582636314.post-90876529328856105102011-01-16T14:08:00.000-08:002011-01-16T14:14:23.193-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_RAkfDTmO0so/TTNsT7aYmJI/AAAAAAAAAB4/2JjJM_cefIg/s1600/CLOCK+02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="224" src="http://1.bp.blogspot.com/_RAkfDTmO0so/TTNsT7aYmJI/AAAAAAAAAB4/2JjJM_cefIg/s320/CLOCK+02.jpg" width="320" /></a></div>De filmische beleving van een <i>soundscape</i>: is er een persoonlijker filmervaring denkbaar? Vaak beluister je kritiek op een film omdat die zo veel 'armer' is dan het boek waarop-ie is gebaseerd. Als je een verhaal of een roman leest, stel je je daar van alles bij voor: jij bepaalt de sfeer, de omgeving, het uiterlijk van de personages, het weer, het beeld, het plaatje enzovoort. Bij film lukt dat niet: de filmmaker bepaalt heel veel zaken die bij het lezen van een verhaal jouw ding zijn. Dat is de reden waarom menigeen literatuur superieur vindt aan film. Kort geleden ging een vriend van mij een stapje verder. Hij acht muziek superieur aan literatuur om diezelfde reden: een romanschrijver 'hindert' je met allerlei beschrijvingen: van omstandigheden, van de omgeving (soms bladzijden lang) van de diverse personages, hun uiterlijk, wat ze doen, hoe ze op elkaar reageren, enzovoort. Bij muziek is dat allemaal niet zo; daar mag je alles zelf invullen - in die zin is muziek wel verwant aan poëzie: beide bezitten een hoog symboolgehalte. Dit kan inspirerende discussies opleveren. Maar: dan heb je wel een aanleiding nodig. Die wil ik aanbieden in Kinolab in Driebergen. Aan de hand van een soundscape treden we - in de duisternis van de filmzaal - een gezamenlijke luisterervaring binnen. Uiteraard ieder op zijn eigen manier, met zijn eigen beelden en beleving. Na afloop wisselen we uit welke 'film' we hebben gehoord. Dit experiment doen we aan de hand van een avantgardistische muziekscore van CLOCK DVA - een band uit Sheffield (GB), die zeer 'filmische' muziek voortbrengt. We kunnen nog een stap verder gaan en in het verlengde van onze gedachtewisseling (-uitwisseling) gezamenlijk een <i>filmscript</i> opstellen op basis van de soundscape. Niet makkelijk allemaal, maar het zal zonder enige twijfel een blikverruimende ervaring zijn. De hier beschreven ervaring wil ik organiseren op zaterdagmiddag 19 februari 2011 in de filmzaal aan de Lindelaan nummer 11. We beginnen om 14.00 uur en sluiten af met een borrel. Ik ben heel benieuwd naar de opkomst. Tot de 19e.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8519460679582636314-9087652932885610510?l=kinolab.blogspot.com' alt='' /></div>KINOLABhttp://www.blogger.com/profile/12931311484546662308noreply@blogger.com0